{"id":1030,"date":"2022-05-19T10:10:46","date_gmt":"2022-05-19T10:10:46","guid":{"rendered":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/?p=1030"},"modified":"2022-05-19T10:10:48","modified_gmt":"2022-05-19T10:10:48","slug":"corona-hield-starters-niet-tegen-meer-nieuwe-zaken-in-2020-en-2021","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/2022\/05\/19\/corona-hield-starters-niet-tegen-meer-nieuwe-zaken-in-2020-en-2021\/","title":{"rendered":"Corona hield starters niet tegen: meer nieuwe zaken in 2020 en 2021"},"content":{"rendered":"\n

Uit cijfers van Unizo blijkt dat in het eerste coronajaar het aantal KMO\u2019s in Belgi\u00eb met 2,5 procent is toegenomen. Ook in 2021 waren er opnieuw een pak meer starters. In Vlaanderen steeg het aantal starters met 8,8% ten opzichte van 2020. Brussel zag een soortgelijke groei. In een Unizo-bevraging verklaart ook meer dan de helft van de starters dat de crisis geen invloed had op hun beslissing om te starten. 15% zag in de crisis een echte opportuniteit.
door Jelle Ruts en Jaani De Koker<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Gehan De Koker van Coureur Brussels<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Felix Wyns en Gehan De Koker van Coureur Brussels zagen de kans om een fietsenwinkel te openen, voor allebei een sprong in het onbekende. \u201cHoewel ik al enkele jaren zelfstandig architect was, is een eigen fietsenwinkel toch nieuw en spannend\u201d, zegt Gehan. Ook voor Felix is het zelfstandigenstatuut niets nieuws, maar een eigen winkel starten was ook voor hem een primeur. \u201cEerst werkte ik als kinesist, maar ik schoolde mij vrij snel om naar bikefitter (nvdr.<\/em> bikefitten is het afstellen van de fiets op de eigenschappen van je lichaam). Nu doe ik eigenlijk iets gelijkaardigs, maar dan in mijn eigen winkel.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\u201cDie eerste lockdown was voor ons een trigger\u201d, zegt Gehan. \u201cWe droomden af en toe luidop over van alles en nog wat met fietsen. Eigenlijk is de pandemie een katalysator geweest om van dromen en idee\u00ebn wel degelijk een project te maken. Daarvoor kletsten we er enkel al lachend over op een of andere barbecue.\u201d Beide fietsfanaten lieten een job en werkzekerheid achter, dus ze namen een risico. Toch voelde het voor Felix aan als een weloverwogen beslissing. \u201cFietsen is als het ware ge\u00ebxplodeerd, het was een van de betere branches om in te starten tijdens de coronacrisis.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Wat het runnen van een winkel betreft, denkt Gehan dat het eenvoudiger was geweest om v\u00f3\u00f3r corona starten. \u201cAlleen hadden we toen niet zoveel tijd met onze voltijdse baan en zouden we er nooit toe gekomen zijn om een winkel te starten.\u201d Dat denkt Felix ook: \u201cHet lijkt mij inderdaad handiger om te starten in pandemieloze omstandigheden, maar ik had ongelofelijk veel vrije tijd in de eerste lockdown en dan kan alles heel snel gaan.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Weekendritten<\/strong>
Net zoals veel andere ondernemingen, moest ook Coureur Brussels op zoek naar manieren om de coronacrisis om te zetten in een troef. Gehan en Felix bouwden daarom gestaag aan een online community via Instagram, Facebook en uiteraard Strava, een website en applicatie waarop je persoonlijke sportactiviteiten kan opslaan en delen. \u201cVorig jaar met het WK veldrijden in Oostende hebben we een soort van Strava WK georganiseerd. We merkten nadien al snel op dat meer mensen kwamen opdagen voor onze weekendritten.\u201d Felix is ervan overtuigd dat een nieuw Strava WK zeker meer deelnemers warm zou maken. \u201cDat is misschien voor in de toekomst, maar laten we hopen dat een online fietswedstrijd dan niet meer hoeft en dat we gewoon fysiek kunnen samenkomen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

De populariteit van fietsen tijdens de pandemie zorgde bij veel winkels al snel voor een voorraadtekort. Die gevolgen zullen zich nog een tijdje laten voelen, denkt Felix: \u201cNaar voorraad toe hebben wij het gevoel dat dit jaar minstens even erg zal zijn als vorig jaar.\u201d Gehan is dan weer positiever en vooral blij dat ze voor de eerste keer in hun winkel mogen staan zonder mondmasker. \u201cIk vind dat een enorme verademing, maar dat wil natuurlijk niet zeggen dat we van de pandemie af zijn.\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Koffiebar Victor<\/strong>
Bij Frieda Bastaerts en Roxanne De Hollander liep het anders. Moeder en dochter hadden voor de pandemie al de beslissing genomen om de sprong naar het ondernemerschap te wagen. Ze maakten plannen om een koffie- en lunchbar te openen in Roosdaal, ook al hadden ze geen van beiden al ervaring in de horeca. \u201cIk heb orthopedagogie gestudeerd,\u201d zegt Roxanne. \u201cZo kwam ik terecht in de zorg en daar merkte ik dat ik meer en meer huiswerkbegeleiding op mij nam. Uiteindelijk ben ik zo in het onderwijs beland.\u201d Ook moeder Frieda heeft een heel andere voorgeschiedenis. \u201cDe afgelopen 22 jaar werkte ik als marketingverantwoordelijke voor een bedrijf in de industri\u00eble sector, een mannenwereld. Als ik iets zelfstandigs wilde doen, was het nu of nooit. Zo zijn we het idee beginnen uit te werken.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Eind 2019 startten de vrouwen met de uitwerking van hun project. Ze zochten naar een pand en vonden het in Roosdaal. \u201cIn de steden zagen we veel hippe koffiebarretjes, maar op het platteland misten we dat. Toen we dit pand ontdekten, waren we meteen verkocht. Het ligt in het centrum van Pamel en we hebben een parking recht tegenover onze zaak\u201d, zegt Roxanne. \u201cWe wilden onze nieuwe zaak openen op 4 april 2020 en zagen het groots\u201d, zegt Frieda. \u201cOnze bar heet Victor, vernoemd naar een belangrijk persoon in Pamel, Victor De Klerck, beter bekend als de Dikke van Pamel. We hadden onze zaak daarrond gebouwd en hoopten de reuzenpop van de Dikke van Pamel hier te krijgen voor de opening. Dat liep helaas anders dan gepland\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Opening afgelast<\/strong>
Corona gooide roet in het eten voor de grote opening. Ze konden niet opengaan zoals gepland, er zat niets anders op dan snel over te schakelen naar een takeawayservice. \u201cWe moesten onze nieuwe tafels en stoelen aan de kant schuiven. Dat was echt wel met een krop in de keel, want we waren er zo fier op. Wij hadden ook al menukaarten laten drukken, die mochten allemaal in de vuilnisbak. Allemaal kosten voor niets, want we hebben die uiteindelijk nooit kunnen gebruiken\u201d, vertelt Roxanne over de zware periode. \u201cToch zijn we niet bij de pakken blijven zitten en hebben we van corona een opportuniteit proberen te maken\u201d, nuanceert Frieda. \u201cCorona gaf ons de mogelijkheid om achter de schermen ervaring op te doen, want wij kwamen allebei uit een heel ander werkgebied\u201d.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure><\/div>\n\n\n\n

Tijdens de coronacrisis bouwden Frieda en Roxanne een heel trouw cli\u00ebnteel op, maar door de lockdown zijn ze van concept moeten veranderen. \u201cOns eerste idee was om een koffie-lunchbar te worden. Door corona werd ons takenpakket plots veel uitgebreider. Ineens waren we een bezorgdienst, een ontbijtleverancier en boden we meeneemkoffie en gebak aan. Daarbovenop wilden we ook nog eens lunch serveren en aperitieven voorzien. Na corona was het wel even zoeken voor ons. We moesten onze identiteit terugvinden, zonder het cli\u00ebnteel dat onze takeawayservice gewoon geworden was teleur te stellen\u201d, zegt Roxanne uit. Intussen vonden ze het evenwicht terug en bieden ze nog steeds alles aan.
\u201cDe voldoening die we halen uit de gerechten die we eindelijk kunnen serveren is gewoon fantastisch. Daar hebben we zo lang op moeten wachten. Na twee jaar kunnen we eindelijk zeggen dat we onze draai gevonden hebben en kijken we uit naar wat de toekomst zal brengen\u201d, besluit Roxanne.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Uit cijfers van Unizo blijkt dat in het eerste coronajaar het aantal KMO\u2019s in Belgi\u00eb…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":1032,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[18,29],"tags":[],"class_list":["post-1030","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-brussel","category-corona"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-content\/uploads\/sites\/2\/2022\/05\/COUREUR-1-scaled.jpg","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1030","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1030"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1030\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1038,"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1030\/revisions\/1038"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/1032"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1030"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1030"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1030"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}