{"id":1091,"date":"2022-07-26T11:34:25","date_gmt":"2022-07-26T11:34:25","guid":{"rendered":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/?p=1091"},"modified":"2022-07-26T11:34:55","modified_gmt":"2022-07-26T11:34:55","slug":"de-chaos-van-het-draagmoederschap","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/2022\/07\/26\/de-chaos-van-het-draagmoederschap\/","title":{"rendered":"De chaos van het draagmoederschap"},"content":{"rendered":"\n
\"\"
Kimberly Demulder met haar wensouders.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Draagmoederschap in Belgi\u00eb bevindt zich in een grijze zone. Het is een ingewikkeld kluwen zonder wetgevend kader en dat zorgt voor onzekerheid. Zowel draagmoeders, wensouders als juristen pleiten voor een duidelijker regeling.
door Emma Schandevyl<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Carmen Van Caekenberghe en Yorrick Van den Bossche koesteren een onbeantwoorde kinderwens en daarom zijn zij, als wensouders, op zoek naar een draagmoeder. \u201cAls we dan eindelijk een kandidaat vinden, hangt er tijdens het hele verloop een groot vraagteken boven ons hoofd.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Carmen Van Caeckenberghe<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Zal het kindje van ons zijn of kunnen we het toch nog kwijtraken?\u201d, vraagt Van Caekenberghe zich af. Julie Borms, advocaat familierecht, licht toe: \u201cAangezien er geen wettelijk kader is, zijn wij genoodzaakt om naar de bestaande wetten te kijken. Volgens de wet Mater certa est – het moederschap, in tegenstelling tot het vaderschap staat altijd vast – is de vrouw die het kind draagt automatisch \u00e9\u00e9n van de juridische ouders. Vooraleer het kindje van de wensouders wordt, moeten zij het eerst adopteren. Als dat geregeld is, kunnen beide partijen niet meer terugkrabbelen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Laagtechnologisch draagmoederschap.<\/strong>
Jef Geens en Tim Barbaix hebben samen twee kinderen via draagmoederschap. Zij kozen voor laagtechnologisch draagmoederschap. Hierbij is de draagmoeder ook de biologische moeder omdat haar eigen eicellen bevrucht worden. \u201cE\u00e9n van de grootste risico\u2019s is dat de draagmoeder zich tijdens de zwangerschap of achteraf kan bedenken. Soms wil ze het kind toch zelf houden. Wij hebben echt geluk gehad. Maar het duurde iets langer dan drie jaar om ons kindje te adopteren\u201d, zegt Barbaix.
Ze zijn elk de biologische vader van \u00e9\u00e9n van de twee kinderen. Toch werd de echtgenoot van hun draagmoeder automatisch als juridische vader gezien. Ze moesten zijn vaderschap betwisten via een DNA-test en de kinderen adopteren.
Ook Van Caekenberghe en Van den Bossche stuitten tijdens hun zoektocht naar een draagmoeder op verschillende problemen. \u201cVrouwen mogen zichzelf niet publiekelijk uitspreken als draagmoeder. Ze mogen enkel achter gesloten deuren reageren op een aanvraag, bijvoorbeeld via een priv\u00e9bericht op Facebook. Dat maakt een goede match vinden extra moeilijk. Toch is het belangrijk om iemand te vinden met wie het klikt, zeker omdat ze de biologische moeder wordt\u201d, zegt Van den Bossche.
Kimberly Demulder was draagmoeder bij een homokoppel. Zij gaven eveneens de voorkeur aan laag technologisch draagmoederschap en daarom kon ze niet terecht bij een fertiliteitskliniek: \u201cIn het ziekenhuis plaatsen ze bij een draagmoeder altijd een eicel van een andere vrouw, dat noemt men hoogtechnologisch draagmoederschap. Bij ons was dat niet van toepassing, omdat ik het kind zou dragen met mijn eigen eicel. Wij beslisten daarom ook om dit thuis te proberen met de nodige hulpmiddelen, zoals een medische pipet\u201d, zegt Demulder.<\/p>\n\n\n\n

Ongecontroleerde omgeving<\/strong>
Draagmoederschap verloopt momenteel helemaal achter gesloten deuren en dat kan gevaarlijkzijn. \u201cEen zwangerschap is een delicate zaak met risico\u2019s, daarom zijn concrete afspraken van groot belang. Van onkosten, doktersafspraken en complicaties tot zelfs de eventuele dood van de wensouders. Momenteel is er te weinig controle op de medische en mentale gezondheid van de betrokken partijen. Is iedereen sterk genoeg voor dit slopende parcours? Stel je maar eens voor dat de draagmoeder een afwijking heeft en deze onbewust doorgeeft aan het draagkindje\u201d, merkt draagmoeder Demulder op. \u201cIk heb alles besproken met de wensouders en vastgelegd in een contract, maar dat is nog steeds ongeldig in de ogen van de wet. Daarom willen wij een duidelijke wetgeving\u201d, besluit Demulder.
In haar geval stelden de wensouders voor om alle onkosten van de zwangerschap op zich te nemen. Ook Tim Barbaix en Jef Geens leek dit een logische beslissing. \u201cToen we naar de gynaecoloog gingen, betaalden wij de kosten evenals die bij de bevalling. Ook het kindergeld mocht ze houden\u201d, vertelt vader Geens.<\/p>\n\n\n\n