{"id":9557,"date":"2026-08-27T16:53:39","date_gmt":"2026-08-27T14:53:39","guid":{"rendered":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/?p=9557"},"modified":"2026-08-27T16:53:40","modified_gmt":"2026-08-27T14:53:40","slug":"een-dagje-park-guell","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/2026\/08\/27\/een-dagje-park-guell\/","title":{"rendered":"Een dagje Park G\u00fcell"},"content":{"rendered":"\n

In het noorden van Barcelona ligt het wondermooie stadspark Park G\u00fcell. Het park werd begin twintigste eeuw ontworpen door de wereldberoemde Catalaanse architect Antoni Gaudi. Het park combineert architectuur met natuur en dat alles met prachtige uitzichten over de stad Barcelona.
Tekst & foto’s Michiel Proost<\/em><\/strong><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Park G\u00fcell ligt bovenop de heuvel El Carmel. Je kan het park bereiken per bus of taxi, of zoals Sofie Proost, te voet. \u201cWij hebben ervoor gekozen om ons te voet een weg naar boven te banen richting het park”, zegt ze. “Achteraf gezien hadden we beter het openbaar vervoer genomen, aangezien we al uitgeput waren voor we ook maar een voet in het park gezet hadden. Doordat het park op een heuvel ligt, word je wel beloond met schitterende uitzichten. Vanaf Pla\u00e7a de la Natura kan je Barcelona bezichtigen in al zijn glorie met de zee op de achtergrond. Dit maakte de uitputtende slalomklim in de brandende hitte zeker de moeite waard.\u201d<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

El Drac<\/strong>
Het stadspark telt talloze bezienswaardigheden, allemaal ontworpen door Gaudi in zijn typische stijl. Toch springt er voor Claude Proost eentje bovenuit: \u201cHet park loopt over van de kleurrijke architectuurwerken, maar eentje blijft mij toch het meest bij en dat is El Drac. De trap bevindt zich aan de hoofdingang en is langs twee kanten afgebakend door golvende muren bekleed met moza\u00efek. Bovenaan de trap staat een kleurrijke drakenkop wederom volledig bekleed in moza\u00efek. Onderaan de trap staat dan weer een fontein die gevuld is met verschillende planten. Alleen al voor dit werk is Park G\u00fcell echt een must visit.\u201d<\/p>\n\n\n\n

\"\n\"
Sofie Proost (links) Claude Proost (rechts)<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Andere bezienswaardigheden<\/strong>
El Drac en Pla\u00e7a de la Natura zijn natuurlijk niet de enige architectuur- en kunstwerken in het park. Langs de Pla\u00e7a de la Natura loopt de serpentijnbank. Dit is een golvende bank, wederom bekleed met kleurrijke moza\u00efek. Onder de Pla\u00e7a de la Natura bevindt zich de Hypostyle zaal. De zaal bestaat uit 87 zuilen gemaakt in Dorische stijl. Doorheen het park lopen bruggen en wandelpaden die je de kans geven stapsgewijs hoger in het park te geraken. Vanaf deze paden en bruggen heb je natuurlijk prachtige uitzichten op het park en de stad. Tot slot staat het Gaudi huis ook in het park. In dit huis heeft Gaudi in het begin van de twintigste eeuw gewoond en het fungeert nu als museum.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>
\n

Harmonie tussen natuur en architectuur<\/strong>
Naast de prachtige architectuur, blijft het nog steeds een park en is het gevuld met uiteenlopende flora. Het is net die combinatie tussen natuur en architectuur die Catharina van Ommeren aantrekt en is bijgebleven. \u201cDe kunstwerken van Gaudi zijn zo verweven in het natuurlandschap dat het hele plaatje klopt. Het voelt niet aan alsof de natuur verstoort wordt, maar juist als een soort harmonie tussen beide. De talloze kunstwerken vormen een geheel met hun omgeving. Deze harmonie zorgt voor een unieke en authentieke sfeer en beleving dat je op niet veel plaatsen vindt. Als je dit dan combineert met de prachtige uitzichten op de stad, heb je echt een fantastische locatie die je zeker moet bezocht hebben.\u201d<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n


<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In het noorden van Barcelona ligt het wondermooie stadspark Park G\u00fcell. Het park werd begin…<\/p>\n","protected":false},"author":529,"featured_media":9559,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_members_access_role":[],"_members_access_error":""},"categories":[33,41],"tags":[49,74],"class_list":["post-9557","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-cultuur","category-sfeerreportage","tag-cultuur","tag-sfeer"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9557","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/users\/529"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9557"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9557\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9678,"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9557\/revisions\/9678"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/media\/9559"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9557"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9557"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/journalistiek.mm.ehb.be\/erasmix\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9557"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}