Voor ons Belgen is 27 april een gewone dag, maar in Nederland is het de verjaardag van koning Willem-Alexander. Hij werd dit jaar 59. Die dag wordt hier in Amstredam – waar ik momenteel stage loop – uitbundig gevierd op straat.
Tekst & video’s: Yasmine Bekkali
Ik vroeg aan Lopke (25) hoe oud de koning zou worden. Daar had ze geen antwoord op. Met een glimlach vertelde ze me dat het vooral een dag is om samen te feesten, een gevoel van saamhorigheid met heel Nederland.
Ik ging de straten van Amsterdam op om het als Belg zelf mee te maken.
De metro zit helemaal vol en overal waar ik kijk zie ik oranje. Dat is de kleur van Nederland, en iedereen doet mee. Sommigen gaan all-in van kop tot teen, anderen houden het bij een klein accessoire. En als je geen oranje hebt, kom je er blijkbaar ook weg met de kleuren van de vlag.
Eenmaal buiten lijkt het even alsof ik op een festival ben beland. Overal staan mensen, muziek klinkt uit verschillende richtingen en de straten zitten volledig vol. Maar dit is geen festival dit is gewoon de stad. Ik begin te beseffen dat Koningsdag hier echt iets anders is.
Zafia (21) legt uit waarom zij koningsdag viert.
Muziek komt hier echt van alle kanten, zelfs uit de huizen. Mensen zetten hun ramen open en bouwen gewoon hun eigen feestje, midden in de stad. Het voelt alsof de straat en de huizen één groot feest worden. Iedereen kan gewoon meegenieten, zelfs als je elkaar niet kent.
Tussen alle drukte door zie ik ook mensen die het helemaal anders aanpakken. Gewoon een tafel aan het water, samen eten en drinken alsof het een gewone brunch is. Het voelt bijna rustig, maar blijkbaar ook heel typisch voor deze dag.
Op sommige plekken bouwen mensen gewoon hun eigen podium op en wordt er massaal gedanst op straat.
Ik beland op een rooftop feestje met mijn huisgenoten. Ik sta daar met een groep van misschien twintig man, midden in de zon. Iedereen is aan het drinken en praten, met uitzicht over de stad. Het voelt alsof je hier gewoon overal kan binnenwandelen en meteen meedoet.
Er worden ook overal feestjes georganiseerd waarvoor je tickets moet kopen. In de stad zelf is het ondertussen pure chaos, soms doe je bijna twee uur over een paar honderd meter. Het is zo druk dat je amper vooruitkomt. Maar zelfs op zo’n feestje is het niet rustiger, ook daar staat alles helemaal vol.
En dan heb je nog de feestbootjes op de grachten. Mensen huren een boot, zetten muziek op en varen de hele dag door de stad terwijl ze feesten.
Ook de politie is overal aanwezig, maar het voelt niet streng of gespannen. Ze staan tussen de mensen en zorgen ervoor dat alles goed blijft verlopen. Tegelijk lijkt het alsof ze ook gewoon deel uitmaken van de sfeer. Het blijft druk, maar wel gecontroleerd.
Tegen de avond blijft het nog altijd druk in de stad. Mensen blijven stromen door de straten, op zoek naar het volgende feestje of gewoon om nog even te genieten van de sfeer. Het lijkt alsof de dag gewoon niet stopt.
Jenny (26) legt uit hoe zij koningsdag ervaart.
Rond 22 uur zouden de feesten normaal gezien moeten stoppen, maar daar trekt niemand zich echt iets van aan. Mensen blijven op straat hangen, muziek speelt verder en de stad weigert precies om stil te vallen.
Maar na al dat feestgedruis zie je ook een andere kant. De straten liggen vol afval en langzaam keert de rust terug. Wat overblijft, zijn de sporen van een dag waarop iedereen even alles losliet.
Voor mij voelde het als een lange dag vol prikkels en indrukken, maar ook eentje die ik niet snel zal vergeten. Als Belg was het chaotisch, overweldigend en tegelijk verrassend verbindend om dit van zo dichtbij mee te maken.
