24 mei 2024

Sfeerstuk: Afscheid van Metro

In Brussel-centraal nemen de reizigers afscheid van Metro. Jarenlang was deze gratis krant niet te missen in de stations, nu is het alsof hij er nooit geweest is.
Tekst & foto: Douwke De Tollenaere

10:41 de trein naar Aalst en Gent-Sint-Pieters komt aan. Bij de uitgang Magdalena van Brussel Centraal – aan perron één en twee – staan de laatste twee Metro-bakken. Vandaag staan ze op grote betonnen blokken, morgen zijn ze weg. Muffe etensgeuren dringen mijn neus binnen, toch doen ze mij honger krijgen. Op de achtergrond een eentonig geronk van de frigo van de Panos. Om de minuut zegt de heldere NMBS-stem mij welke trein r vertraging heeft.

10:48 De trein naar ’s-Gravenbrakel en Bergen. Een gehaaste familie loopt de trappen af naar de trein. Twee vrouwen die liefdevol hand in hand lopen, halen hun zwarte paraplu boven om het druilige weer tegemoet te lopen. Enkele weken geleden las elke reiziger Metro. Was het niet voor het nieuws, dan wel voor de horoscoop. Vandaag staan er twee natte, lege, stinkende koffiebekers van de Starbucks in. Ze worden gebruikt als afvalbakken.

10:56 De trein naar Gent-Sint Pieters en Oostende. Wanhopig probeert een dertiger met onverzorgde baard zijn tijdschrift De Riepe uit te delen.  Een lachende bedelaar met een gescheurd lakentje passeert, een wilde klas kleine kinderen passeert, een leverancier met nieuwe Fanta voor de Relay-shop passeert. Ooit gelezen door iedereen, nu vergeten door iedereen.

Mensen komen en gaan zoals eb en vloed. Plots houdt een oudere man halt bij de Metro-bakken. Ze zijn leeg. Verward wandelt hij verder, maar steeds komt hij terug om de lege bakken melancholisch te aanschouwen.
‘Tot morgen!’ leest hij aan de binnenkant van de bakken.  Misschien, wanneer niemand naar hem kijkt, fluistert hij wel ‘Tot morgen’ terug, om de pijn van het afscheid te verzachten.

In het vak Print 2 van Patrick Pelgrims krijgen de tweedejaarsstudenten van de opleiding Journalistiek van de Erasmushogeschool de opdracht een sfeerstuk te schrijven. Ze krijgen hun opdracht op een plek in Brussel die ze eerst zelf moeten vinden en waar de docent hen staat op te wachten. Dit is het sfeerstuk van Douwke De Tollenaere.