
Van links naar rechts: Bjorn Eriksson, Stefaan De Gand en Bo Spaenc © Karolina Maruszak
Met Katteneten brengt acteur Stefaan Degand samen met muzikanten Bo Spaenc en Bjorn Eriksson een muzikale monoloog die diepmenselijke anekdotes combineert met humor en een nihilistische levensvisie. Wat aanvankelijk aanvoelt als een chaotische stroom aan gedachten, komt uiteindelijk samen tot een verrassend samenhangend verhaal over liefde, ouderschap, verlies en de filosofische zoektocht naar de betekenis en zin van het leven.
door Ruben Willems
Degand verschijnt in zijn herkenbare licht gebogen houding op het podium. Hij neemt een aantal trekjes van zijn vape en kijkt het publiek indringend en bevreemdend aan. Daarna neemt hij het publiek mee op sleeptouw door op zijn eigenzinnige manier over zijn levensjaren te vertellen. Hij bouwt zijn relaas geleidelijk op en voert daarna het verteltempo stelselmatig op tot een zinderende climax. Als een wervelwind overlaadt hij het publiek met een woordenstroom die voortdurend van onderwerp lijkt te veranderen. Toch schuilt achter die schijnbare chaos een duidelijke rode draad. Verhalen over de turbulente relatie met zijn moeder, een nieuwe liefde die ‘uit de lucht kwam vallen’, zijn kinderen en een nihilistische levensvisie vloeien uiteindelijk samen in één geheel.
Ernst en luchtigheid
Het stuk balanceert voortdurend tussen bittere ernst en luchtigheid. Degand schuwt daarbij geen grove taal en ‘spuwt’ alle opgekropte frustraties en gedachten zonder filter uit zijn geest. Hij legt zonder schroom of terughoudendheid de turbulente relatie met zijn moeder in al zijn facetten bloot. Deze harde, ruwe passages ruilt hij geregeld in met hilarische tussenkomsten, zonder dat de emotionele onderlaag verloren gaat.
Muziek geeft diepgang
De muziek fungeert tijdens de voorstelling als toegevoegde kracht en stuwt het geheel op alle vlakken de lucht in. Spaenc en Eriksson bespelen een uitgebreid arsenaal aan instrumenten en geven het verhaal extra diepgang. Hun muziek versterkt de emoties in Degands relaas en zorgt op cruciale momenten voor de nodige dramatiek. Wanneer Degand zelf sporadisch een stukje meezingt, vervagen de grenzen tussen woord, muziek en emotie nog dat extraatje meer.
Katteneten biedt geen antwoorden op de oudste en meest bekende filosofische vraagstukken. Het nodigt het publiek uit om met een andere blik te kijken naar het belang van de mens op deze aardbol en hoe wij ons verhouden tot de wereld rondom ons. De voorstelling slaagt erin om zware thema’s toegankelijk te maken voor iedereen, zonder dat het oppervlakkig overkomt. Dit resulteert in een aparte, maar complete theaterervaring die heel diepzinnig, gevoelig en tegelijkertijd vaak bijzonder grappig is.
Wie bereid is om zich over te geven aan Degands kronkelende gedachtegang, wordt beloond met een voorstelling die nog lang zal blijven nazinderen.
Meer verhalen
ARTHOUSEBIOSCOPEN WINNEN TERREIN IN BRUSSEL
Geen vrij spel voor straatartiesten in Brussel, wel een makkie
La Bayadère: een avond die bewijst dat ballet leeft