Mensen in Brussel: Catalina

Ik ben Catalina, 24 jaar. Oorspronkelijk kom ik uit Moldavië, maar ik woon al bijna mijn hele leven in Brussel, samen met mijn ouders. Ik zou graag alleen gaan wonen, maar dat is momenteel bijna niet meer betaalbaar. Zeker dit jaar zijn de huurprijzen enorm gestegen. Ik denk eerlijk gezegd niet dat het me snel zal lukken om mijn eigen plek te vinden.

Op dit moment ben ik het terras van Manhattan’s Burgers aan het klaarzetten. Ik werk hier al vier jaar. Ik ben wat ze hier een ‘baby manager’ noemen. Dat betekent dat ik inspring wanneer de vaste manager er niet is. Daarom ben ik vandaag ook zo vroeg begonnen. Als manager werk je andere uren dan de studenten. Mijn shifts zijn meestal van 10 uur tot 15 of 16 uur, wat eigenlijk goed meevalt. Ook de avondshiften duren meestal maar vijf of zes uur. Je moet hier nooit tot laat in de nacht blijven. Naast mijn job hier, ben ik ook nog student. Ik studeer communicatie en informatie aan ULB.

Ik kan niet zeggen dat dit mijn droomjob is, maar het is wel de eerste plek waar ik me echt veilig voel. Daarmee bedoel ik dat er een warme sfeer hangt en dat het team fijn is om mee samen te werken. In mijn vorige jobs was de sfeer vaak heel toxisch. Er werd veel geroddeld en dat veroorzaakte spanning. Hier is dat anders. Misschien komt dat ook doordat er veel studenten werken. Buiten een paar managers en enkele vaste mensen in de keuken is het een jong team.

Wat ik minder leuk vind, is het contact met sommige klanten. We krijgen hier veel toeristen over de vloer en sommigen zeggen zelfs geen hallo. Natuurlijk zijn er ook veel vriendelijke mensen, maar soms heb je bijvoorbeeld groepen Spanjaarden die niet eens de moeite doen om Engels te praten. Dat vind ik onbeleefd. Ik spreek gelukkig een beetje Spaans, omdat ik Spaanse vrienden heb, maar als mensen zelf geen moeite doen, dan heb ik ook geen zin meer in.
(Opgetekend door Astrid De Bois)