25 mei 2026

Erasmix

Mediaplatform voor studenten

Mensen in Brussel: Aaron Francque 

Ik ben Aaron Francque, 21 jaar en afkomstig uit Oedelem in West-Vlaanderen. Voor mijn studies ben ik naar Brussel gekomen, waar ik musical volg aan het Koninklijk Conservatorium. Eigenlijk was dat een vrij logische stap. In Nederlandstalig België is Brussel namelijk de enige plek waar je die opleiding kunt volgen, dus veel keuze had ik niet. Achteraf gezien voelt het wel als de juiste beslissing.

Mijn dagen hier zijn behoorlijk intens. We starten rond negen uur ’s ochtends en vaak eindigen de lessen pas rond acht of negen uur ’s avonds. Het zijn lange lesblokken met weinig pauze, waardoor er buiten school niet veel tijd overblijft. Daarna is het snel iets koken op kot, nog even samen zitten met vrienden en dan vroeg gaan slapen om de volgende dag opnieuw fris te beginnen.

De mensen die ik hier heb leren kennen, geven Brussel voor mij echt betekenis. We zitten vaak samen op kot, en dat schept een soort vanzelfsprekende verbondenheid. Als we eens uitgaan, is dat meestal rond de Beurs. Daar is altijd iets te doen: kleine cafés, een gezellige sfeer… Veel meer hoeft dat voor mij niet te zijn.

Op school spelen we vooral in onze eigen theaterzaal in Anderlecht, maar we stonden ook al in Zinnema, een prachtige zaal waar onze openbare producties plaatsvinden. Zo speelden we in december vorig jaar My Fair Lady, waarin ik Alfred Doolittle vertolkte. Tot vorige week brachten we Tea Party, een maakproject rond Alice in Wonderland. Dat voelde echt bijzonder, omdat we het als hele groep samen hebben gemaakt.

Mijn favoriete musical blijft The Phantom of the Opera. Alles aan die productie klopt gewoon: de muziek, het verhaal, de sfeer. Ooit zou ik die musical heel graag zelf spelen, al besef ik dat dat een grote droom is. Vanaf morgen beginnen de repetities voor Kinky Boots, de musical die we deze zomer spelen op het Festival Bruxellons. Daarna ga ik op tournee met Els De Schepper. Rusten zit er dus voorlopig nog niet meteen in, maar dat vind ik niet erg, zolang ik kan doen wat ik graag doe.
(Opgetekend door Ann Katrien Van De Winkel)