10 juni 2026

Erasmix

Mediaplatform voor studenten

Mensen in Brussel: Ella-Rose

Hey! Ik ben Ella-Rose en zoals elke vrijdagavond vind je mij aan Brussel-Centraal, omdat ik dan na een weekje Brussel terug naar huis ga. Ik studeer hier Psychologie aan de VUB en hoewel ik dat een prachtige richting vind, wil ik graag een opleiding tot goudsmid volgen wanneer ik mijn bachelor heb afgerond. In Brussel heb je prachtige juweliers waar ik naar opkijk, denk bijvoorbeeld aan Skin&Soul. Zij maken van hun juwelen iets heel persoonlijk. Dat is wat ik ook graag zou willen doen, niet gewoon juwelen maken en die verkopen, maar echt voor iemand werken en een verhaal verwerken in wat ik maak. Brussel kan daarvoor echt een inspiratiebron zijn. Niet alleen door de levendigheid van de stad, maar ook gewoon omdat hier veel meer prachtige juweliers zijn dan mensen denken.

Ik studeer zo graag in Brussel. Ik ben altijd aangetrokken geweest tot deze wereldstad. Zelf kom ik van een redelijk klein dorp, dus toen ik hier kwam, was dat wel even aanpassen, maar dat ging eigenlijk best snel. Ik ben ook meteen op kot gegaan. Veel mensen wonen eerst nog een jaartje thuis, maar dat was voor mij geen optie. De verbinding tussen mijn huis en de VUB is te slecht daarvoor. Dat was in het begin een beetje eenzaam, maar ik heb hier ondertussen echt mijn draai gevonden. 

Als ik niet over mijn boeken gebogen zit in de Koninklijke Bibliotheek (KBR), dan vind je mij hoogstwaarschijnlijk ergens op café, met een koffie of een wijntje, afhankelijk van het uur van de dag natuurlijk. Ik ga altijd met vriendinnen, maar leer ook vaak nieuwe mensen kennen. Dat doe ik hier nog het liefst van al: met mensen praten op café. Ik ga nooit een babbeltje met een wildvreemde uit de weg, ook niet als ik dat in mijn gebrekkig Frans moet doen. 

Als je in een stad als Brussel zit, met al zijn diversiteit dan moet je daar echt in meegaan, vind ik. We leven te veel naast elkaar en zijn te bang geworden van ‘de ander’. Dat moet echt veranderen en de beste manier om dat te doen, is in mijn ogen gewoon babbelen. Zo simpel kan het soms zijn.
(Opgetekend door Kato Froyen)