Mensen in Brussel: Roel Vaes

Ik ben Roel Vaes. Ik woon al een tijd in Brussel, al ben ik hier niet geboren. Toch voelt deze stad voor mij als een plek waar ik voortdurend opnieuw leer kijken. Brussel is geen stad die je zomaar kan samenvatten. Ze is druk, verschillend, soms moeilijk, maar vooral vol mensen die naast elkaar leven.

Net daarom sta ik deze week met ons collectief op het Beursplein. Wij maken theater en creëren situaties in de stad. Geen klassieke voorstelling met een duidelijk begin en einde, maar een tijdelijke wereld waarin mensen kunnen binnenstappen. In samenwerking met de Zinneke Parade proberen we het plein een week lang anders te laten ademen. Poëtisch, speels en een beetje parasitair: we nestelen ons in de ruimte en kijken wat er ontstaat.

Voor mij gaat dat vooral over ontmoeting. In Brussel kruisen mensen elkaar voortdurend, maar ze spreken elkaar niet altijd aan. Op een plein lopen bewoners, pendelaars en toeristen door elkaar. Iedereen hoort er even bij, maar toch blijft iedereen vaak in zijn eigen spoor. Met ons project willen we die sporen laten botsen, mengen en misschien zelfs verbinden.

Daarom bouwen, oefenen en spelen we elke dag op het plein. Tussen vier en zes is er een jam waar iedereen met een instrument mag aansluiten. Er is ook een loket waar voorbijgangers hun dromen kunnen vertellen, tenminste als ze zich die nog herinneren. Die dromen worden geïnterpreteerd via een Napolitaanse traditie, waar wij deze week een Congo-Napolitaanse versie van maken. Op het einde krijgen mensen nummers waarmee ze kunnen deelnemen aan onze Lotteria tijdens de parade en zo een prijs kunnen winnen.

Wat wij doen, is proberen raken aan het onderbewustzijn van de stad. Brussel leeft niet alleen in gebouwen, straten en pleinen, maar ook in toevallige ontmoetingen. Daar begint voor mij de verbeelding.
(Opgetekend door Zeno Van Muylders)