Mensen in Brussel: Lukasz Klek

Ik ben Lukasz Klek, 47 jaar, en woon in Brussel. Ik woon hier op ongeveer tien minuten rijden met de auto. Ik werk als IT’er ibij GSK n Waver, een biofarmaceutisch bedrijf. 

Ik ben hier in België geboren, maar mijn familie komt uit Polen. Mijn ouders verhuisden in 1976 naar België. Polen was toen geen communistisch land, maar een socialistische staat. In vergelijking met sommige andere landen hadden mensen er meer rechten en meer toegang tot cultuur, maar het leven bleef moeilijk. Er was weinig geld en het was niet eenvoudig om jezelf vrij uit te drukken of dingen naar buiten te brengen. Toen mijn ouders besloten om te vertrekken, was dat eigenlijk een “one-way ticket”, want terugkeren naar Polen was niet toegestaan. Pas vanaf 1990 konden we opnieuw naar Polen reizen en onze familie terugzien. Mijn ouders hadden in zekere zin geluk, omdat ze voor polen erg hoogopgeleid waren: ze spraken zowel Frans als Engels en hadden gestudeerd. Mijn vader was geofysicus en vond daardoor vrij snel werk in België, terwijl mijn moeder in de farmacie werkte.

Ik heb vandaag een vrije dag en besteed die aan mijn hobby: fotografie. Ik neem graag foto’s van mensen en plaatsen. Meestal hou ik me bezig met straat- en stadsfotografie, en mensen kijken daar meestal niet raar van op wanneer ik foto’s neem. Ik heb ook een Instagram-account waarop ik mijn foto’s deel. Daar heb ik bijna achtduizend volgers. Maar ik zie mezelf zeker niet als een influencer. Ik vind het gewoon leuk om mijn werk te delen en feedback te krijgen; positief of negatief, dat maakt mij eigenlijk niet zoveel uit. Al sinds ik kind was, heb ik een grote passie voor fotografie. Toen ik acht jaar was, kreeg ik mijn eerste camera, wat in die tijd iets erg duur was. Fotografie heeft mij altijd gefascineerd, net zoals reflecties en beelden in het algemeen. Ik vind het bijna iets magisch. Ik ben er op een bepaalde manier geobsedeerd door, al kan ik niet echt uitleggen waarom. Wat ik zo fijn vind aan fotografie, is dat het meer is dan alleen foto’s nemen. Je plant waar je naartoe wilt gaan, je ontmoet en spreekt met mensen, je ontwikkelt de foto’s thuis en deelt ze daarna met anderen. Het geeft je ook de kans om er met veel mensen over te praten. Meestal merken mensen niet eens dat ik foto’s neem, dus hebben ze er geen probleem mee.

Brussel is een mooie plek om te leven. Ik heb hier altijd gewoond en ik voel mij hier echt thuis. Waar we nu staan, is zelfs mijn favoriete plek, de binnenstad bedoel ik dan. Wat ik zo leuk vind aan Brussel, is dat er zoveel mensen van verschillende landen samenleven. Dat geeft de stad veel leven en karakter. Vanuit fotografisch standpunt zijn er ook veel interessante plaatsen. De Kunstberg is bijvoorbeeld een van mijn favoriete locaties, net zoals het grote gebouw van BNP Paribas, dat is perfect voor fotografie. Het hangt ook sterk af van het moment van de dag, omdat het licht voortdurend verandert. Daardoor kan dezelfde plek er elke keer helemaal anders uitzien op foto.
(Opgetekend door Rune Janssens)